KARDEŞLERİM ( Bölüm 7)

 

HABİL KABiL KARDEŞLER (7 BÖLÜM)

İki masum yavru emanetti artık onlara. Evlilikleri meyve vermekte. Hazreti Adem ile Hazreti Havva farklı duygu patlamalarında.

Tekrar cennete dönmek için bu hayatı yaşayacaklardı. Sorumluluklarını tam yerine getirmeye yeminliydiler adeta. Bir anlık yanlış karar onları ta dünya diyarına getirmişti. Şimdi her şeyin doğrusu ile geri dönmeliydiler, kazanmalıydılar cenneti. 

Ve artık biliyorlardı ki "Allah'ın adını vererek yeminler içen İblisin düşmanları olduğunu!"

Cennet pak mekan, hiç kötü hissiyat yoktu orda. Yaşamamışlardı bilmiyorlardı kötüyü. Melek safiliğinde hep doğruyu yaşamış, doğruyu görmüşlerdi... Haberleri bile yoktu yalan denen ahlaksızlığın varlığından. Belki yine güvenmezlerdi ama bilemezlerdi ki İblisin Allah adına yemin içip yalan diyeceğini. Nasıl bu kadar kötü olunurdu ki?!

Hazreti Adem ve Hazreti Havva onca pişmanlık ve göz yaşından sonra artık çok dikkatliydiler dünyada. İblisin kötülüklerinden Allaha sığınarak dosdoğru bir hayat yaşamaktaydılar, dikkatle, titizlikle...

Şimdilerde ise iki masum sabi onlara emanet. Hazreti Havva annelik ile mutlu. Hazreti Adem babalık ile neşeli...

Bu imtihan yurdu dünyada evlat sevgisi onlara cennet gibi mi gelmişti?

Elbette her şeyin en iyisini evlatları için istiyorlardı artık. Onları her kötülükten korumak, hep iyi hep mutlu kılmak en büyük arzu değil midir? Ebeveynlik ışıl ışıl yakışmıştı bu çifte. Yoruluyor, zahmet çekiyor ama sevgi ve sorumluluk bilinciyle yaklaşıyorlardı hep evlatlarına.

İlkleri bu ikizlerde deneyimlemekteler. Çünkü her ikisi de yani Hazreti Adem ve Hazreti Havva ne çocuk olmuşlardı ne de bebek...

Konuşamayan, ihtiyacı olunca ağlayan, mutluyken rahatken uyuyan bu ikizlerin davranışları onlara oldukça farklı gelmekte. Sıfırdan insan yetiştirmek büyütmek...

Yoktan var eden Allah insan neslinin devamını böyle takdir buyurmuştu. Tam bir acziyet içinde gelmişti ikinci ve üçüncü insanlar dünyaya... Bebek olarak...

Ve Allah bebekleri saf masumiyet ile etrafındakilere hükümran kılarak korumuştu onları.

Bebek sevgisi tüm insanlarda... 

Esfeli safilin hariç...

Ve her insan Allah'ın masumiyet halkasıyla koruduğu bebekleri ; razı etmek, rahat ettirmek, mutlu etmek için çabalamaz mı?

Bebeğin neşesi insanı mutlu etmez mi?

Hele birde bu bebek kendi evladıysa...

Hazreti Adem ve Hazreti Havva iki pervane evlatlarına... öpüp koklamakta... cennet mi kokar evlat?

Her geçen gün ikizler değişmekte, büyümekte... Konuşmayı öğrendiler, "Allah" dediler, "anne, baba" dediler. Huy ve mizaçları belirmekte. Kabil hareketli bir erkek çocuk. İklima ona göre sakin bir kız çocuk. Hazreti Adem ve Hazreti Havva gözlemlediler yetişkin ile bebek arasındaki farkı. Ve yaşadılar kız çocuk fıtratı ile erkek çocuk fıtratının farkını...

Artık anne ve babaydılar. "Aman onlar iyi olsun da" dediler. Evlatları için hep cenneti istediler...